Nontawat Numbenchapol

คุณปุ่นธัญสก เคยถามผมไว้ว่า ไอ้ QP LOOsen ใหล มันต่างกับ อีโลกปะราชญ์ เมื่อ 3 ปี ที่แล้ว ของผมยังไง ผมไม่รีรอเลยที่จะตอบคำถามนี้กลับไปเจ๊แก ว่า เรื่องนี้จุดประสงค์หลักที่ผมทำไม่ได้ให้พี่ดู ใหล ถูกสร้างมา เพื่อให้ เด็กเสกตดู

ตอนทำโลกปะราชญ์ เริ่มแรก ถูกทำเพื่อ ส่งอาจารย์ สำหรับศิลปะนิพนธ์ เพื่อจบการศึกษา เพราะฉะนั้น โจทย์แรก ของผมในตอนนั้นคือ ผมต้องทำยังไงให้อาจารย์ดูแล้วเข้าใจ ประเด็นแรกที่ผมต้องการนำเสนอคือ การทำวีดีโฮเสกต เพื่อให้ พ่อแม่ ผู้ปกครองของเด็กเสกตดูแล้วเข้าใจ เพราะผมมีปัญหามาตลอด เวลาผมจะ เล่นเสกต แม่ผมด่า เสมอ มองว่ามัน เป็นสิ่งไม่ดี มีแต่อันตราย มันกลับตรงกันข้ามกับเพื่อนๆผมที่มอง เสกตบอร์ดเป็นชีวิต และแน่นอน รูปแบบ ของมัน ต้องทำให้เด็กเสกตดูแล้วสนุกด้วย

เมื่อผมเรียนจบ งาน ศิลปะนิพนธ์ชิ้นนั้น เกิดได้รับทุนจาก GTH ให้ทำมันต่อ ทีนี้ นอกจาก พ่อแม่ แล้ว ต้องทำให้ พี่ๆ ที่ GTH แล้ว สนุกไปกับมันด้วย จากแค่พ่อแม่ อาจารย์  และเพื่อนๆ ตอนนี้ พี่ๆ ที่  GTH ก็จะสอนว่า ต้องทำให้ ทุกๆคน ดูแล้ว สนุกและเข้าใจ หลังจากผมไปทัวร์ เสกต กับเพื่อนๆ ด้วย ทุน ของ GTH กลับมาตัดต่อ จาก 40 นาที เป็น 1 ชั่วโมง ตอนนั้นผมต้องการ สถานที่ฉาย จึงเริ่มที่จะ มองหา ว่าจะส่งไปให้ใครดูดี แล้วผมก็มาปิ๊ง กับเวบ www.thaiindie.com จึง ส่ง เดโม่ความยาว 1 ชั่วโมงนั้น ไปให้ พี่ ปุ่น ดู แล้วพี่เค้าก็สนใจ ทีนี้ นอกจาก บุคลทั่วไป พ่อแม่ และ เพื่อนเสกตดูแล้ว ผมต้องทำ โลกปะราชญ์ สำหรับ ฉายตามงานเฟสติวัล ด้วย ทีนี้ เมื่อผมรับความคิดมากๆ เข้าจากหลายมุม มันก็เกิดปัญหาตรงที่ หลายๆความคิดมัน หักล้างกันเอง

สุดท้าย เมื่อผมทำโลกปะราชญ์เสร็จ ผมรู้สึกว่า มันยักแย่ยักยัน ครึ่งๆกลางๆ แน่นอนเด็กเสกต หลายๆคนดูแล้ว สนุก เลือดลมสูบฉีด แต่ก็มีบางฉาก เช่น ฉากที่ เพื่อนผมคนนึง เล่นเสกต แล้วเกิดอุบัติเหตุ เท้าบิด สำหรับ เด็กเสกต แล้ว ฉากนี้ไม่ควรที่จะถูกใส่เอาไว้ เพราะมันไม่ได้ทำให้ เด็กเสกตอยากที่จะเล่นเสกต แต่สำหรับ ในแง่ เทศกาลหนัง แล้ว ผมกลับได้รับคำชื่นชม ในฉากนั้น

เมื่อวันเวลาผ่านไป มีน้องๆ มาบอกผมว่าอยากทำวีดีโอเสกต หลังจากดูงานที่ผมทำ ตอนนั้น ผมก็เกิดความคิดขึ้นในหัวว่า ผมไม่จำเป็นต้องทำ วีดีโอเสกค เพื่อคนอื่นๆแล้ว ผมอยากทำวีดีโอเสกตให้เด็กเสกตดู

แน่นอน ความสดใหม่ ของผมใน ใหล มันย่อมไม่เท่าสมัยทำโลกปะราชญ์ แต่ความสนุกจองผมคือ การได้ คอย จัดเตรียมพื้นที่ และวางระบบทุกสิ่งให้น้องๆ ทำงานกันได้ราบรื่น มันเป็นความสนุกที่ผมได้สร้างชุมชน เสกตบอร์ด 

ในตอนแรก โจทย์ตอนนี้ของผมมีแค่ว่า ผมจะทำยังไง ให้ น้องๆ ออกไปเล่นเสกต และถ่ายวีดีโอ ให้มากที่สุด

ในระหว่างนั้น ผมก็ ทำโน่นทำนี่ หนังสั้น ของผมไปเรื่อย จนวันนึง ผมมาได้งาน ทำวีดีโอให้เวบ www.artscenetv.net  ของคุณ ทอป จ่างตระกูล เวบไซท์ ที่จะคอยไปสัมภาษณ์ ศิลปินร่วมสมัย เหตุผลที่ผมตัดสินใจเลือกรับงานนี้ เป็นเพราะ ผมคิดว่า คงเป็นข้อมูล รีเซิร์ชที่ดี ในชีวิตผมต่อไปในอนาคต  

ในเทปแรก ตอนนั้น ผมได้มีโอกาสไปสัมภาษณ์ อาจารย์ ศาครินทร์ เครืออ่อน งานศิลปะ ของ อาจารย์ คือ การไป ปลูกนาข้าวไว้ที่ หน้าปราสาท ที่ประเทศเยอรมันนี อาจารย์ บอกว่า ผลสุดท้ายแล้ว ข้าวที่ อาจารย์ปลูก มันไม่เจริญงอกงาม เท่าที่ปลูกในประเทศไทย ด้วยเพราะ สภาพ ดินฟ้า อากาศ ที่ไม่เหมาะกัน แต่จุดประสงค์หลัก คือ การที่ทุกคนได้มา ร่วมกัน ทำนาข้าว ก่อเกิดเป็นสังคม ผูกพันธ์ ได้ใช้ชีวิต 3 เดือน ที่ประเทศเยอรมัน ปลูกข้าวร่วมกัน

ในตอนนั้นแหละ ที่ผมได้รูจัก ศิลปะ ในรูปแบบของ communities

ผมจึงได้กลับมาย้อนดู รอบกายผม ซึ่งช่วงนั้น ชีวิตผม ไม่ค่อยได้อยู๋กับเพื่อนๆเสกต เท่าไหร่ ผมเจอแต่เพื่อนๆ จาก เวบ www.thaiindie.com ผมจึงได้รู้และเข้าใจในตอนนั้นว่า คุณปุ่นธัญสก กำลังทำงานศิลปะ ชิ้นนึง ศิลปะในรูปแบบของ communities และ ตัวผมเอง ก็เสมือนเป็นหนึ่งในงานศิลปะของเค้า

เมื่อผมมีความคิดดังนั้น ผมจึงหยิบ มาใช้ กับ  QP Loosen ใหล ผมไม่คิดว่า วีดีโอตัวนี้ จะต้องถูกฉาย ตาม Film Festival แต่ที่ที่เหมาะสมจะฉายมัน คือที่ที่ เด็กเสกต ไปรวมตัวกันอยู่เสมอ ด้วย รากไอเดีย ที่  QP เป็นเหมือน พื้นที่ ที่ทุกคนมาเล่นเสกต ต่างกับ Preduce ในโลกปะราชญ์ ที่เป็นกลุ่มคนที่รวมกันเฉพาะกิจ เพราะฉะนั้น ไม่มีอะไรเหมาะสมเท่านี้อีกแล้ว ถ้าผมจะลองเริ่มทำ งานศิลปะ ในแบบ communities กับ QP LOOSEN ใหล

เวลาผ่านไป 2 ปีกว่า นับจากวันแรกที่ น้องๆ มาบอกผมว่าอยากทำวีดีโอเสกต จนถึงวันที่ ทุกอย่างตัดต่อเสร็จ ทุกอย่างรันไปได้ ด้วยพื้นที่ ที่ผมได้จัดเตรียมไว้ ในส่วนของวีดีโฮทั้งหมด เกิดขึ้นมาจากความคิดของ เด็กเสกตจริงๆ จนมาถึงการคุยเรื่องการจัดฉาย

ในตอนแรก ผมเสนอจะตั้งจอ และ ยิงโปรเจคเตอร์ กลางสวนเบญจสิริ ในรอบ 1 ทุ่ม และ 4 ทุ่ม จะฉายใน ร้านอาหาร กึ่งผับ ที่เด็ก สวนเบญจสิริ ไป แฮงค์เอาท์กันเสมอๆ แต่ด้วยระบบราชการ เช้าชาม เย็นชาม ที่งี่เง่ามากๆ ทุกคนจึง ตัดสินใจตัดไอเดีย การฉายในสวนเบญจสิริออก 

ค่ำคืนนั้นผ่านไปด้วยความสุข คนมามากกว่าที่ผมคิดไว้หลายเท่า ผมกล้าพูดได้ว่า งานนี้ เด็กเสกต เกือบทั้งหมด ที่อยู่ กรุงเทพ และ จังหวัดข้างเคียง มารวมตัวกันที่งานนี้ บางคนถึงขนาด นั่งรถมาจาก ลำปาง ก็มี ผมนึกย้อนกลับไปครั้งแรกที่ผมฉายโลกปะราชญ์ ที่งาน เทศกาล หนังทดลอง ตอนนั้นมีคนมาดู ประมาณ 6-8 คน แต่วันนี้ ในห้องนั้น มีคนมาดู ประมาณ 150 คน และผมดีใจ ที่ คนนอก ไม่ใช่เด็กเสกต อย่าง พี่ปู จิมทอมสัน  มาดู แล้วมองว่า เด็กสเกต ที่อยู่ในงาน เป็น อินเทอร์แอคทีพ อินสตอลเลชั่น (ผมแค่คิดไปเองเล่นๆ แต่พี่กลับมา บอกผมแบบนั้น ถึงจะกึ่งแซวก็เถอะ  แต่ผมคิดแบบนั้นจริงๆนะครับพี่) และเดวิด เท ที่เข้าใจว่าผมกำลัง ทำอะไรอยู่

หลังจากคืนนั้นผ่านพ้นไป ผมคิดว่า เราควรที่จะออกทัวร์ฉายวีดีโอ ใหล ตามจังหวัดต่างๆ โดยใช้กลยุทธเดิมคือ เลือกสถานที่ฉาย ณ.ที่ๆเด็กสเกต ไปพบเจอกันอยู่เสมอ โดยเริ่มจาก ที่เชียงใหม่ เป็นร้าน เด็กเสกตเป็นเจ้าของ 

สำหรับเดือนหน้า ผมจะลงไปฉายที่ภูเก็ต โชคดี ที่ร้านหนัง(สือ)2521 ที่ผมได้รู้จักพี่ๆที่ร้านนั้น จากการไปฉายหนังสั้นกับ thaiindie  เป็นร้านที่เด็กเสกต ทำงานพิเศษกันอยู่ และที่เล่นเสกตประจำของพวกเค้า ก็อยู่ไม่ห่างจากร้านหนัง(สือ) 2521 เลย  

ผมรูสึกดีที่ตอนนี้อย่างน้อยในอนาคต ถ้าผมไม่มีเวลา กลับมาทำอะไรแบบนี้ ก็ยังอุ่นใจว่า จะยังมีวีดีโอเสกตของคนไทย ให้ผมได้ดูอยู่เสมอ

ผมพร้อมแล้วที่จะกลับไปลุยโปรเจค หนังยาว ของผมเอง ต่อไป

ภาพจากเชียงใหม่ครับ

อนุสาวรีย์ สามกษัตริย์ เหมือนสวนเบญจสิริของเด็กเชียงใหม่

บรรยากาศ ฉายวีดีโอ ที่ร้าน class room


วันรุ่งขึ้น ที่ ประตูท่าแพร สถานที่เหมาะกับเล่นเสกต








บิ๊กซี สาขาเชียงใหม่ ในทุกๆจังหวัด บิ๊กซี คาร์ฟูล โลตัส จะมีที่ให้เล่นเสกต

  เสาร์ 6 กันยายน 2551